دوبیتی

                                          دوبیتی...

یـا رب بیـــدار شبـم کــه سحـــر رخ یـــار بینـــم        بچـــه امیـــدی تــوانـــم بـــاز رخ یـــار بینــــم

بـــدل بستـــم امیـــدی کـــه وصل نگــار یار بینم        به تن جام خوشتــر و لـــب شیـــرین یار بینــم

شـــرح حـــال دلــه دیوانـــه بـــه دلـــدار گــــویم       قصه غصه شبهای بی سحــرم به دلــــدار گویم

زآنهمــه پــریشـــانی غــم از دیــوانـــه گـــویـــم        با دلشکسته فـــریاد کنم آه دل به دلدار گــــویم

بـــحـــر کجـــا میــــرود آن مــه جمـــال دلــــدارم        جـــانم به لب آمــد از نگـــاه جمــــال دلــــدارم

قصد سفـــر دارد یـــا که تغییـــر مکــان دلبـــرم        به کجـــا یــدک میکشد مـــرا جمـــال دلــــدارم

به چشمـــم نماند دیــد بینـــائی از فــــراق دلبرم        جـــدا شـــدم از آشیـــانه دلــــدار و دلــــبــــرم

کجـــا آواز ســـرکنـــم مـــن از فـــراق دلـــبـــرم        دیـــوانـــه شـــدم بحـــال دلــــدار و دلـــــبــــرم

آتش بجانم افکنده آن عشوه گـروزیباصفت دلبرم       بـر لبم شیرین و شکر نهاد زیبا صفت دلبــــرم

راه بــــه صحـــرا نهــــاد آن دلـــدار و دلـــبـــرم        جــــدا زمن بیـــراهه رفت زیبـــا صفت دلبـــرم