دوبیتی

                                        دوبیتی...

جمــالی که تو مــاه داری زیور به سینــه مبند           خـــالی که تو بر لب داری دل به سپــــه مبنــــد

شیفته است از جمال بی مثال تو هــرسوداگــر           جمالی که درنیـم رخ توست بس زیورسینه مبند

نامه ای را چــو طومـــار بـــر تو دارم یـا رب            عریضه دل را با چشم گریان بر تو دارم یـا رب

قلب شکسته چو مجنــون دیوانــه دارم یا رب            جــوابی را منـــه عـــاشق زتو دلبر دارم یا رب

شده همـــه کــــارم آه و نـــاله و زار امشـــب            همه صبــرم بسر آمد در این شب زار امـــشب

دوشم بود همــه بـــار سنگین عـــالم امــشب            ناز دیده نظـــر کن بـــر منـــه غم زار امـــشب

آن تـــــک تـــار زلــــــف تـــوست دام بلایـــم            از کمنـــد تــــــار زلـــف تـــو در دام بـــلایــــم

از بحــر فروش حیاثی تو حیله گر در بلایـــــم            من از نگـــاه خمــــارت اسیــــر دام بــــلایــــم

بسکــه چو خیال امید به نگــــار فردا داشتـــم           نگـــاه به برنـــامه کـــلاس عشق فردا داشتـــم

شکست آئینه دلم بسکه هوای دگر بسرداشتم            بلبلی زبـــاغ گلشن گلی چـــو او فـــردا داشتـــم