ناخدا آشکار بود

                                       ناخدا آشکار بود...

بلائی چــو طوفـــان بـــر دل نـــاخدا آشکـــار بـــود      خـدای عشـــــق نیـــز در دل نــاخدا آشکـــار بـــود

بلائی چو شب بی سحــر از آسمـــان دریا بپـــا بود      سکــان کشتی زتاریکی شب به ناخدا آشکار بــــود

از مــوج دریـــا درون کشتـــی هـــل هلــــه بـــــود      معجزه خدا آنشب بـرکشتیان کشتی چون آشکار بود

دلـــه بی تـــاب نـــاخدا زمـــوج دریــا غــرق بـــود      مــــوج دریــا به نـــاخدا ز دور چـــو آبشـــار بـــود

لنگر کشتی چو دله کشتیبان کشتی زنـــگ زده بود      اشکی از تمنـــا بـــر رخ نـــاخـــــدا آشکـــار بـــود

از حـــال نـــــــاخدا خدا هم چـــون بی خبـــر نبـــود      ظلمت شب آنشب از جهالت بــر ناخدا آشکار بــــود

ماه هم چو سیاهی شب قهر از نـــاخدای کشتی بود      آنهمـه فـــریاد نـــاخدا بر خـــدا چون آشکـار بــــود

خطـــا نرفت نـــاخدا چــون دلش بــا خدا یکی بــود       شــوق عشـــــق در دل بیکـــرانش آشکـــار بـــود

جــان فـــدای نـــاخدا کـــه بـــا خدا همـــراز بـــــود      نـــا امید مشد ناخدا چون مهار خدا آشکـــار بــــود

دلـــه سکـــاندار از دیـــده پــــر از خــــون بـــــود      لبخند عاشقاته زد نــــاخدا چون ساحل آشکار بـــود

کشتیبــــان کشتی چو عاشقان راه بیراهه رفته بود      نــاجی در طوفـــان بلا بـــه نـــاخدا آشکـــار بــــود

سقا هم در طـــوفان بلا چو ناخدا تسلیم قضــا بــود      گــــرچه ساکت شد ناخدا بر اینکه طبیب آشکار بود