ستایش کنم

                                         ستایش کنم...

خــدایــــم زبـــان داده تـــا او را نیـــایـــش کنــــم         دلــــداده تــا کـــه دلــدار را ســـتـــایــــش کنــــم

جان داده به منه بیجــان که جان را ستایش کنـــم         خدایـــا بده دستی کـــه دستــی را نــوازش کنـــم

همــانا آنکس که بی کس بود زآن دلجــوئی کنـــم         مـــرا دلی ده خــدا که ساده تـــرا ستایش کنـــــم

خدایـــا خود بی کسم از تـــو کسم پنــاه می طلبــم         از کجا یابم چو تو معبودی که هر آن ستایش کنم

یا رب مرا قلم ده تا که هستی را به تصویر کشــم         گر تنگ کنی عالم هستی را باز تـرا ستــایش کنم

گـــر خود نظری بر منه خجالت زده کنی مـــرا بـــا کی نیست            از لطـــــف تـــو ســــرمست و خنــــدان تـــــرا نـیـــــایش کنـــم

خـــدایم مپرس که کیستم هرکه هستم بنده عزیـــز تــــو هستم            بـــرده خلقـــــتم آفــــریدگـــارش تـــویی تــــرا ستــــایش کنــــم

شام و سحر فکرو خیالم زکعبه منا وصفای توست         روکجــــا آورم جــــز کعبـه تو، ترا ستایش کنــــم

بـــا کوله بــــاری پــــر از گنـــه سوی تــو آمــدم         یا رب چه کرمی از بخشش تو که ترا نیایش کنــم

بنده تـــو هستم و مـــرید عشقـــم بـــدون واسطــــه مشتـــــریم           طالب عشق مطلوبم،معشوقم،معبودم توئی تـراستایش میکنم

کس مجـــویم هیچ مگویم چــون آگاه زدلم تــوئی         وصل ملاقـــات بود مــرا وقتی تــرا نیــایش کنـــم

سقــــا خلاص بود از حبس وقت ملاقات و نیایش         بـــا همه وجود دخیلم یــا رب که ترا ستایش کنــم