ترا چه حاصل چه سود

                                   ترا چه حاصل چه سود...

نــامرد از شیطنت مردم ترا چه حــاصل چــه سود           از خــبرچینی این و آن ترا چـــه حــاصل چــه سود

بگوازخبــرچینی چه عــاید چه سود که همیشه گــــوش تیزی              از دخـــــالتهــــــای بی مــورد تـــرا چـــه حـــاصـل چـــه ســـــود

ســرسفـــــره خود گــرفت میل میکنی وزهــرمـــاری مینـوشی              عیب خودنگـــوئ ازعیب کســـان تــراچــه حــاصل چـــــه سود

تــار موی سر خود در لبـــاس میراس شده نبینی           از گل سینــه سرخ کسان تـــرا چه حاصل چـه سود

هــــرغلطی تا میتوانی خود میکنی جانمازهم که آب میکشی               یکدم بنشین و بگوازعیب کســان مــرا چـــه حـــاصل چه سود

تو مگــر شریک خدای ازعیب کســـان پــــرده میکشــــــــانی              سخن چنین مبـــــاش که ازخبــرچینی تــراچه حـــاصل چه سود

آنکه بــر تـــــو عیــان نیست کـــذب مگــو افـــشاگـــر مــــباش             تو خـــود سرتــاپا عیبی ازعیب من تـــراچه حـــاصل چــه سود

قدیمهــا گفتند که دیدی ندیــــدی شنیدی نشنیدی گفتی نگفتی               ولی افسوس تـــو گفتی از گفتــن تـــرا چــــه حاصل چـــه سود

علاء ای نــــادان نفــهم پشت پـــامـــون بــــه قیـــــام خــــــــدا              قیامی هست زقیامت خداپس ازفضولی تراچه حاصل چه سود

همیشــه عیب پـــوش وعیب کسانــراتــو بی حجــاب مکـــــن              از بـــرمــلا کــردن کســـان تــــرا چـــه حــاصـــل چـــه ســـــــود

ای هــرکس و بی کس بی حیـــاتــــــر از هـرکـــس و نــــاکس              شتـــردیدی ندیدی ازشتــــرهمسایه تــــراچه حاصل چـــــه سود

ای بــــدتـــر از ابلیـــــس بیهـــــوده هــــــــرگــــــز مـــــزن لاف              توکــه ستارالعیوب نیستی ازعملـم تـــــراچه حـــــاصل چه سود

زیـــرآب کس مـــزن کـــــه دست بـــــالای دست بســــیار است              مردباش که نیستی آنچه هست ونیست تراچه حــاصل چه سود

عجب در قــرآ ن آ مده تبّت یّد ا ا بی لعب شیطا ن           فضــو ل از جیـــره خــــواری تــو مــراچـــه حـــاصل چـــه سود 

چه خوش گفته آنکه گفته فضول بردن جهنم گفت هیزمش تره            از ســـوختن تو در جهـــنم شیاطین مرا چـــــه حاصل چـــه سود

تــا تو به خود آئی سقا گل زگلستان چیده و رفتــه           ازمستی وپستی تو فضول مرا چــه حاصل چه سود