طب عشق را

                                           طب عشق را...

ای پرستوی من تو محیــــا کن بر من طبغ عشق را         تـا عاشقان آینـــد و نبیننـد در طبغ طب عشـــق را

بــــر چنین بر طبغ خـــال لب و ابـــروی کشیـــده را         شب عشق است وخاموشی محیاکن تـولب عشق را

از فـــراق لـــب تـــو نـــازنین هست هــــوسی مـــرا        مـرغ شب ماتوئی بس امشب محیاکن لب عشــق را

بسی تنهــا سوختم و ساختم در این خــــاموشی شب         بیا ساقی امشب تو باش و محیـا کن طب عشــق را

بلکــه جـــان گیرم من از می و لب جــانــان امشــب         مست کــن تو از بــاده قـــدح طب و لب عشــــق را

در بــر تــو مســت جــانـــان جــان چــــه لازم مـــرا         کم حرفم نگویم سخن هـــرجا جز از طب عشــق را

امشب در مخمل عاشقان سرخط عشقم عشق توست         چون غمدیده دلم بــر سینه میـــزند لب عشــــق را

بی تـــو بــــه گلـــزار و گلستـــان نمیـــرود دل مـــن         امشب ای نگاه من نسیه رها مکــن لب عشــق را

امشب عمــرم به فنـــا میرود از جمــــال بی مثال تو         بیا زبرم می نوش و حفظ کن حـرمت لب عشــق را

ایـــن دم کـــه رفـــــت بـــه انتظـــار فــــردا مبـــاش         هرشب که سربربالین نهی بین لب وطب عشــق را

در نگـــاهم هرچه هست خـــاطرات شب است امشب         اهل میکده امشب زمن آموختند رمزطب عشـــق را

سقــایم غرورم و شکسته ام به پای تو نشستــــه ام         دلــم زخم است بیـــا و بیـــن را زلـــب عشـــــق را