میزنم دره میخانه را

                                    میزنم دره میخانه را...

امشـب ای ســـاقی میفـروش میـــزنم دره میخــــانرا        آشفتـــه و سر زده میـزنـــم ایــن دره میخــــانه را

هــرگــز ندیـــده عالم چــــو من خمـــار و میخوار را        دری جـز این در نـــدیـدم بگشـــا دره میخــــانه را

عـــاطل و بــــــاطـــل امشــب میـزنم دره غمخانه را         تا که بحال آیمش عشوه گرســاقی دره میخــانه را

امشب خسته و پـــریشانم از بستـــر بیمــاری بــدرم        گـریــانـم در ایــن میکــده همـــدم دره میخـــانه را

ساقی و ســاقی طبیب میخـانه همــدم منــه دیوانــــه        بـریـــز بـــر زخــــم دلـــم دوای دره میخــــانـــه را

طواف کنم منــم چو پـــروانه دور شمـع میخـــانه را        زتاریکی شب شمع افـــروزمیکند دره میخــــانه را

ساقیـــا ســاقی چــو آتـــش شمـــع ســـــوز دل دارم         بیــار امشـب مطــرب و همپیــــاله دره میخــانه را

بساطی ای میفروش برچنین ازنوش بـرمنه مینـوش        مست کـن از شـــرابی منـه میخور دره میخــانه را

مطـــرب بنـــواز بـــزم شور و حـالی بپــا کن امشـب        جمع کن در این میخـانه عـــاشقان دره میخــانه را

ساقیا سا قی خمره شــرابی محیا کن تو بـر بـــزم ما        معشوق ماکجاست تــــاکه بیند مست دره میخانه را

مینــوشم تـــا جـــرعه ای از ته مــانــــده پیـــالـه را        گر معشوق ما آید جمع کن بساط  دره میـخــانه را

ازجام شراب میکده منه عاشق چنــان مستـــه مستم        بلبل مستانه گرآید بیندغزل میخوردره میخــــانه را

شمع و پـــروانه امشب جمـــع در ایــن غــرفــــه ما        ای نسیم سحرتوهم بیارمرغ عشقه دره میخـانه را

کـــاش امشب من به تنهـای زین میکـــده نمی آمـدم        تــرسم که بی خبر یـــار زند امشب دره میخـانه را

ساقی امشب دستم بگیر که ازعـــــــالم مستی در آیم        کتــاب عشق کنم بنویسم رازمی و دره میخــانـه را

مشتـــری بـــازار دیـــدم ســـاقــــی و میفـــروش را        هــرکس خریدار نیست جز سا قی دره میخــــانه را

از مستــــی درآمـــدم زیـــن خـــــــــرابــات امشــــب        به ساقی کوثر ببخشــا خدایا سقای دره میخـانه را