دوا کیمیا بود

                                            دوا کیمیا بود...

بده ای ســا قی میفــــروش زآن شـــرابی که کیمیــا بــود   مــی ریــز زجـــام شـــرابــم چــون دوا کیمیـــــا بود

ســـا قی شرابی د ه که چشمم ز مستی بینــای بینــــا بود   امشب بـزم عیش و نوشی فراهم کن که کیمیــــا بود

خمـــارم پــــور کـن جـــا می را کـه ز مـــی نــوش کنــــم   می ز میکــده نوشم گویـم شـراب ســاقی کیمیــا بود

ســـاقی شرابم ده سر کشم تــا نگــاهم مست سیمـــا بـود    رخی ازنگاه حدیث عشقم زجــامیمم مست کیمیـابود

بچــرخ ای ســا قی که جمــال بی مثــــال دلبــر ز تو بینـم    پرده بگشاو رخ بنماکه جمالت زین مخمل کیمیــابود

ســـاقی بده ز آن مـی کـــه کیمیـــــاست دهــــان تـر کنـم     شمعی روشن نماکه وین میکده منورچـوکیمیــا بود

می ده ســـاقیـــا مگر نبینـــی در چـه شـــور و نشــــاطـم    شبی نیاید چوامشب می پرستی چون من کیمیــابود

بــدیــــن شـــور و نشـــا ط در ا وج همـــای سعـــــــادتـم    بخیـا ل د لبرم که شراب ا مشب چـو د واکیمیــا بود

امشــــب ای ســــا قی بت خـــانـه کنـــم ایـن میکــــده را    به میفروش کومیزبان تویی مهمانی چومن کیمیابود

بینـــم خــــــا طـرات نـــازنین امشـــب ز جــــام شـرا بـــم   لب لعل وخط مشکین ابروی کشیده برسیما کیمیـابود

بـــه مستـــی دم دهم کــه پــادشــاهی را زیـر پــــا نهــــم   هم پیمان و همپیاله امشب چو ســاقی دگر کیمیا بود

ســـاقیـــا بـــدشت کـــوه میـــزنم نـــی و آواز سـرمینهــم    گویم همدمی همچوتوبالب شکرجام خوشترکیمیـابود

بنـــازم دلبـــر را یـــا رب که حســن جمـالش کیمیــــا بود    جــام می و میکـــده و ســـا قی میفروش کیمیـا بود

ســـــــا قی شـــرابــــــی ده کـــه د یـــــده ام بینـــا بـــود    مـــریض عشقم و بیقــرار د گر مگو دوا کیمیـا بود

بـــا آنهمـــه شیـــوه کـــه داری گـــره گشـــایــم تـــــویـی    بیمارشبم زین میکده همچوساقی دلگشایم کیمیـابود

سقای مریضم طبیبم ساقی میکده که امشب مرایدبیضاکند    شفادهد زین میکده غوغاکنم گویم طبیبم کیمیـا بود